İnsanoğlunun varoluşundan itibaren şahsi menfaatleri toplum çıkarlarının önüne geçtiği ve menfaatleri için diğer insanları yok sayarak veya diğer fertlerin hak ve hürriyetlerine, yaşamlarına müdahalelerde bulunarak, hakaret ederek ve kısıtlayarak yaşamsal haklarını, özgürlüklerini ve geleceklerini ipotek altına alacak şekilde hareket edenler fani hayatta ve manevi dünyada da kendilerini töhmet altında bırakmış olacakları unutulmamalıdır. Menfaat her dili konuşur, her yalanı söyler, her yüze güler, her kılığa girer, yüzsüzlük örneği gösterip menfaatlere karşı kayıtsız biri gibi görüntü sergileyebilir. Rant uğruna,mevki hırsı, koltuk sevdasına ve mal mülk sarhoşluğuna kapılıp, siyasi,dil,din,ırk ve ideolojik görüşlerine göre insanları değerlendirenler, şahsi siyasi düşüncelerine ters düşenler ve eleştiriye tahammül gösteremeyerek doğruları kabul etmeyenler. Halkın içinde ayrımlaşmalara, anarşiye ve bölücülüğe sebep olurlar. Gerçek şudur ki, siyasi ve ideolojik görüş gözetmeksizin,her türlü eleştiriye açık yöneticiler, kamuoyunu geleceğe yönelik ortak payda ve değerlerde birleştirerek, birlikten kuvvet doğar prensibi uygulaması icap eder. Yöneticiler toplumun tüm fertlerini ilgilendiren meselelerde kurumsal hamleler yapması gerekirken, bireylerin şahsi menfaatleri uğruna hareket etmesi kabul edilemez. Makam, mevki hırsı, koltuk ve mal mülk sevdası bir faninin en kötü düşmanıdır. Şu unutulmamalıdır ki, bu hayatta her şey gelip geçicidir. Devletin ve tüyü bitmemiş yetimin hakkı olan, malının veya kuruşunun bile zayi olmasına sebep olmak ve olmasına sebep olanlar önce bu dünyada daha sonra Allah katında hesap vereceklerdir. Yüce Allah’ın kitabında yazıyor ki “Devlet malından bir şey çalmak veya eksiltmek, görevini şahsi çıkarı için kullananlar, emanete hıyanet etmiştir. Kim bu hıyanetliği yaparsa kıyamet gününde yaptığı haramla karşımıza gelir.”Al-i İmran 161.. Bu ve benzeri ayetlere kulak vermeyip, makam, mevki ve koltuk sarhoşluğuna düşen, kendi menfaat ve çıkarları için kullanan kişiler mahşer günü Peygamber (SAV) Efendimizin yanına gelerek şefaatlerini isteyeceklerdir. “Beni kurtar Ya Allah’ın Resulü” diye yalvaracak, Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (SAV) “Senin için hiçbir şeye malik değildir, ben sana tebliğ ettim.” Diye cevap verecek.Müslim 1831   “Cenab-ı Allah hiçbir kulunu zor duruma düşürmemesini ümit etmekten başka elimizden bir şey gelmiyor.” konukkalem